De afgelopen weken was het druk in de boskant. Na tien jaar boskant zijn we toe aan iets nieuws. Lijkt me gezond voor een centrum als het onze om bij de tijd te blijven. We willen immers midden in de cultuur staan en daar een rk centrum zijn dat er toe doet.

Dat is niet altijd gemakkelijk. Het is een laveren tussen traditie en moderniteit. Het is jezelf de vraag stellen hoe je deel uit kunt blijven maken van de traditie die je heeft gebracht tot waar je nu bent ern tegelijk met beide benen in de moderne wereld staan. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat dit een waardevolle en leerzame spanning is. Een die je scherp houdt naar beide kanten en voorkomt dat je of meewaait op de winden van de moderniteit (lees: waan van de dag) of vastgeroest raakt in vermeend onwrikbare gewoonten.

Het is geen nieuw dilemma; melkboer Tevje uit Anatevka wist het al: 'Tradition' roept hij aan het begin van de film, om vervolgens mee te maken hoe de wereld om hem heen verandert en tradities er blijken te zijn om iets wezenlijks wat daaronder schuil gaat te beschermen.
De film laat zien dat Tevje het gaandeweg leert begrijpen; de kinderen gaan andere wegen maar snappen wat hij met 'Tradition' bedoelt. Ze nemen het mee, veranderd, aangepast aan hun tijd, maar in feite ook in de kern onveranderd. 


Kijk en dan dát vertalen naar onze tijd en situatie. Daar gaat het om in de boskant. Traditie en moderniteit zijn als Meester en Gezel. Ze kunnen niet zonder elkaar.

Een half jaar verder. Veel gebeurd in de boskant. Eerst de vakantie en daarna de start van het nieuwe seizoen. het thema 'Speelt de liefde...?!' viel goed, evenals dei nieuwe programmafolder. Of eigenlijk was het de oude folder weer terug, want het was het oude formaat maar nu met een andere kleur.

Inmiddels leven we eind november. Zijn we de aktie 'Wat is de boskant je waard?' gestart. Ook de boskant wil als gezonde organisatie graag z'n eigen broek ophouden en een stevig draagvlak hebben. De aktie is veelbelovend gestart. Inmiddels al weer ruim 40 aandeelnemers die de boskant een warm hart toedragen en dat financiëel én in meedenken willen vertalen.

Vandaag weer bezig geweest met het symposium van morgen; 'tijd vinden'. Lekker weer eens helemaal uitverkocht. Vanochtend een interview voor het blad van de Vereniging voro Pastoraal werkenden en vanmiddag Trouw aan de lijn over de komende dinsdag als Ab Klink in de boskant de bundel met o.m. de tekst van de 2e Martin Luther King lezing in ontvangst komt nemen.

En stilletjes groeit al weer het stapeltje met mails, aantekeningen, artikelen voro het voorjaarsprogramma. Maar eerst wordt het Kerst. Gelukkig.

een week verder

en zo ben je een week verder. De tijd gaat snel. Inmiddels midden in een van de leukste fases van het boskantgebeuren aanbeland; de programmaplanning. Willen we dit najaar weer met een goed programma komen dan moet er nu weer even flink aan worden getrokken. Dit najaar wordt ons seizoensthema 'de liefde'. Toepasselijk zo lijkt me dat voor een rk spiritueel centrum dat niet voorbij wil gaan aan de gebeurtenissen in de kerk die de afgelopen maanden het in het nieuws kwamen en het tegelijk wil hebben over de belangrijke zaken in een mensenleven. Spannend om tot een goed programma te komen.

de eerste stappen zijn natuurlijk al weer gezet. mensen benaderen om mee te denken, namen, producties, ideeën aan te leveren. mensen vinden ook om komend seizoen de schouders er mee onder te zetten; het gewone organisatiewerk.

Ondertussen gaat het bezinningsproces over ons centrum zelf gewoon door. Het werd na 15 seizoenen tijd voor een grondige bezinning op onze taak, ons programma en onze manier van functioneren. Een boeiend proces dat zonder meer weer nieuwe creativiteit losmaakt.

...t is een begin

Beetje onwennig zo'n eigen Blog. Uitvinden hoe het werkt en dus nog nauwelijks toekomen aan de inhoud. Daar ga ik morgen eens goed voor zitten want er valt genoeg over de boskant te vertellen.